ETÇİ BEYAZ HİNDİ

DİYARBAKIR HİNDİCİLİK

ETÇİ BEYAZ HİNDİ

ETÇİ BEYAZ HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİ
*BEYAZ HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİ
Hindiler eti için üretilen, koyun , keçi, sığırlar gibi sürü
halinde beslenebilen kümes hayvanlarıdır. Ot yiten
hayvanların değerlendiremediği cılız otları, anız alanlarındaki
hububat tanelerini, böcek, çekirge, solucan gibi canlıları
yiyerek ucuz ve kaliteli ete çevirirler.
*HİNDİ ETİNİN ÜSTÜNLÜKLERİ
Hindi eti beyaz etin sağlığını, kırmızı etin lezzetini bir
arada bulundurmaktadır. Kırmızı ete oranla daha ucuzdur.
Kolestrol oranı kırmızı etten 5 kat daha az olması nedeniyle
kalp ve tansiyon hastalarıyla yaşlılar tarafından rahatlıkla
tüketilelebilir
Hindi etinin sindirimi kolay protein oranı yüksektir (%’20)
Yağ miktarı düşük (%5) ve çok az kolesterol içerir. Bu nedenle
kilo sorunu olanlar ile hastalar rahatlıkla tüketebilir.Hindi eti
fosfor ve bazı vitaminlerce ( B1,B2 Pantothenic asit,
Nikotinamid )zengindir.
Hindi eti but, bonfile, biftek,
fileto, ciğer, taşlık gibi olarak şarküteri ürünü olarak; şnitzel,
Kroket, burger gibi pişirilmiş ürünler olarakta satılmaktadır.
*HİNDİLERİN BAKIM VE BESLENMESİ
Kümeslerin Hazırlanması :
Kümesler önceden kullanılmış ise palazlar alınmadan iki
hafta önceden temizlenir ve yıkanır. Kümes kuruduktan sonra
büyütme yeri hazırlanır, yemlik, suluk ve diğer ekipmanlar
dezenfekte edilir. 5-10cm. kalınlığında altlık serilir.
Bu işler yapıldıktan sonra kümes mikroplara karşı
ilaçlanır(dezenfekte edilir) ve 24 saat kapalı tutulur.,sonra
havalandırılır. Palazlar gelmeden 1 gün önce tüm hazırlıklar
tamanlanır.
Altlıklar: Altlıklar yeterince nem çekmeli , yumuşak
olmalı ve soğuğu kesmelidir. Bu amaçla sap, saman ve planya
talaşı kullanılabilir. Altlıklar 10-12cm.,yazın 5-6cm. kalınlığında
serilmelidir. Altlıklar; kuru, temiz ve kaba olmalıdır. Aksi taktirde
ayak hastalıkları, solunum ve sindirim sistemi hastalıkları
görülür.
Sıcaklık: Kümes sıcaklığı 21-25 derece arasında
olmalıdır.
Işık: 6 haftalık dönemden kesim dönemine kadar 14 saat
aydınlık, 10 saat karanlık uygulanır. Bu dönemde 20 m2 alana
40 watlık aydınlatma yeterli olmaktadır.
Havalandırma: Kümeslerde oluşan ahır gazları ve pis
kokular, hava cereyanına neden olmayacak şekilde
havalandırılmaktadır.
Yoğunluk: 1m2 alana 6-8. haftalarda 10, 8-12. haftalarda
5, 12. haftadan sonra 3-4 adet hindi konulmalıdır. Yoğunluğun
artması durumunda yetersiz beslenme, yemden yararlanamama
, sıkışmalara bağlı yaralanmalar ve ölümler, kanibalizm denilen
tüy yolma ve gagalama görülür.
Yemlik: Yemlikler palazların sırt seviyesinde olmalıdır.
Alçak yemliklerde yem kayıpları çok olmaktadır. Palaz başına
yemlik uzunlukları 6. haftadan sonra 12cm. olmalıdır.
Suluk: Günlük su tüketimi besi başlangıcında tüketilen
yemin 2,5 katı, besi ortasında 2 katı kadardır. Günlük su
tüketimindeki azalma bir hastalık göstergesidir. Palaz başına
suluk uzunluğu 5cm. olmalıdır.
*PALAZLAR NASIL YEMLENMELİ?
Hindi palazlarının yumurtadan çıktığı günden 6 haftalık
oluncaya kadar geçirdikleri döneme büyütme dönemi denir.
6 haftalık dönemden kesime kadar olan devreye de besi
dönemi denir.
Büyütme döneminde palazların büyümesi çok hızlı olmaktadır,
Bu dönemde %28 proteinli, 2800-2900 Kcal/Kg enerjili
büyüme yemi kullanılmalıdır. Bu dönemde iyi beslenmeyen
palazlar kavruk kalır. Bu hindiler besi döneminde de ne kadar
iyi beslenirse beslensinler yeterince etlenmezler.
Büyütme döneminin sonunda palazlar1.5-2 kg. canlı
ağırlığa geldiklerinde besi bölümlerine alınırlar.
Besi dönemi, ya köy-aile tipi işletmelerde açık/ yarı
açık besicilik, yada kümeslerde kapalı sistem besicilik
şeklinde yapılır.
1-Açık/Yarı Açık Besicilik:
Açık sistem besicilikte 0-6 haftalık dönemde palaz
büyütme maliyetleri oldukça yüksektir. Bu dönemde 5-6 haftalık
palaz alınması daha karlı olmaktadır. Bu sistemde karlı bir hindi
besiciliğine başlamak için, havaların ısınmaya başladığı mayıshaziran
ayları tercih edilmelidir. Mera ve anız alanlarından En
çok mayıs-ekim ayları arasında yararlanılmaktadır. Hindi
besiciliğinde toplam maliyetin %70’i yem, %15’i palaz alımı,
%10’u işçilik ve %5’ diğer giderlerden oluşturulmaktadır. Meraya
dayalı besi uygulaması halinde yem gideri %15-20 oranında
azalmaktadır. Palazlar meraya, ilk gün bir saat, sonraki saatler
alıştırılarak çıkarılmalı, soğuk, yağmurlu ve rüzgarlı havalarda
meraya bırakılmalıdır. Meraya bırakılacak palazların 1.5-2 kg.
canlı ağırlığa ulaşması, sırt ve bel kısımlarının tamamen
tüylenmesi gerekmektedir.
Aşırı sıcaklarda, hindilerin sıcaklardan korunabilecekleri
gölge yerler yoksa , meraya suni gölgelikler yapılmalıdır.
Hindilerin otlamaya gittikleri alanlarda su ihtiyaçları
karşılanmalıdır.
6-14. haftalar arasında hindiler meradan geldiklerinde
%18-20 proteinli, 2900-3000 Kcal/Kg enerjili büyüme yemi ile
beslenmelidir. Bu dönemde buğday-mısır kırmasıyla da
beslenebilir.

  1. haftadan sonra hindiler kapalı bir alana alınarak %14-
    16 proteinli, 3000-3200 Kcal/Kg enerjili bitirme yemi ile
    semirtme besisine alınır. Bu dönemde mısır kırması ile de
    beslenebilir.
    2.Kapalı Sistem Besicilik:
    Palazlar daha iyi beslenebilir, aşılama ve diğer sağlık
    hizmetleri daha kolay yapılır. Olumsuz hava şartlarından,
    Paraziter ve bulaşıcı hastalıklardan, yırtıcı hayvanlardan ve
    diğer olumsuz çevre koşullarından daha iyi korunabilir.
    Yetersiz hareket alanı nedeniyle hindilerde ayak ve
    bacak problemleri, sürekli göğüs üzerinde yatmaya bağlı
    göğüs üzerinde yatmaya bağlı göğüs etinde sertleşmeler
    görülür. Bunu önlemek için bol ve kaba altlık serilmeli ve
    hindilerin gezinebileceği alanlar sağlanmalıdır.
    Hindilerin önünde sürekli olarak yem ve su
    bulundurulmalıdır. Kalsiyum kaynağı olarak kireç kaynağı
    olarak kireç kaymağı ve yemleri daha kolay sindirmesi için 0,3
    mm.lik mozaik taşları yemle birlikte verilmelidir. Açık sistem
    besicilikte olduğu gibi kapalı sistemde de hindiler, büyütme ve
    bitirme yemi ile beslenir.
    *HİNDİ BESLEMEDE DİKKAT EDİLECEK NOKTALAR
  • Yetiştiricilikte temel prensip sürüyü hastalıklardan
    korumaktır. Her gün sürü gözden geçirilir. Halsiz ve hasta
    olanlar sürüde ayrılır. Ölen hayvanlar yakılmalı yada derin
    çukurlara gömülmelidir.
  • Kümeslere bakıcılardan başka yabancıların girmesine izin
    verilmemelidir. Kapı girişlerine toz kireç serpilmelidir.
  • Kedi, köpek, fare gibi canlılar hastalık taşıyabilir, bunların
    kümeslere girmeleri önlenmelidir..
  • Yemlikler hindilerin sırt yüksekliğinde olmalı ve yemliklerin
    yakınında uygun miktarda suluk bulunmalıdır.
    *Yem tüketimi cinsiyet , yaş, ırk, hava sıcaklığı, sürünün sağlık
    durumu ile ilgilidir. Yem ve su tüketimindeki azalma bir
    olumsuzluğun belirtisidir.
    İlk günden kesime kadar önlerinden yem hiç eksik olmamalı.

    Koruyucu sağlık hizmetleri ve hastalıklar konusunda en yakın İl
    ve İlçe Tarım Müdürlüklerinde görevli Veteriner Hekimlere
    müracaat ediniz.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir